Logo
No images found.

Λαογραφικό Μουσείο

Έργο του Συλλόγου που φιλοδοξεί να διασώσει την παράδοση.

Μνημεία Λαϊκού Πολιτισμού

Μνημείο λαϊκού πολιτισμού αποτελεί η πέτρινη βρύση «Γκιντούρι» του 1757
(τουρκικός σταθμός)

Σημεία και περιοχές ιδιαιτερου φυσικού κάλους

  • Πηγές "Βερλίγκα" στα 2000 μέτρα υψόμετρο,
  • Καταρράκτης Αγ. Παρασκευής,
  • Δάσος Ιτάμου στην Αγ.Παρασκευή (Μοναδικό),
  • Καταρράκτες Βερλίγκας,
  • Καταρράκτες "Γκούρας"Δέσης,
  • Καταρράκτης Παλαιοκαρυάς,
  • Δάσος Αστραποκαμένου,
  • Δάσος Χουτιάνας,
  • Δάσος Ασπροποτάμου,
  • Βασιλικό Δάσος (Χωριό Καστανιά),
  • Πανεπιστημιακό δάσος Περτουλίου,
  • Δάσος "Πασχαλιώρη",
  • Κορυφή Λουπάτα (2060),
  • Κορυφή Μαρόσα (2022),
  • Κορυφή Αυγό (2148),
  • Κορυφή Κόζιακα "Αστραπή" (1901),
  • Κορυφή
  • Νεράιδα (2074),
  • Κορυφή Τριγγία (2204),
  • Σπήλαιο "Μπέη" στον Κόζιακα με υπόγειο ποταμάκι καικαταρράκτη,
  • Σπήλαιο " Γκούρα Μπαντιμάρε" στη Δέση,
  • Σπήλαιο "Καζάνια" στην Πυρρά με υπόγειο καταρράκτη,
  • Σπήλαιο "Σαρμανίτσα" στην Πυρρά,
  • Σπήλαιο "Αράϊδας" στους Καλογήρους,
  • Σπήλαιο "Κυδώνια" στα Στουρναραίικα,
  • Σπήλαιο "Αέρι" στην Παλαιοκαρυά με υπόγεια λιμνούλα.

Εκκλησίες - Μοναστήρια

  • Αγίου Νικολάου, μονόκλιτος, πλακοσκέπαστος, με λίγες φθαρμένες τοιχογραφίες στο εσωτερικό του (τέλη 18ου - αρχές 19ου αι.)
  • Προφήτη Ηλία και Αγίου Μοδέστου (Μονή). Η μονή έχει ταυτιστεί με τη λειτουργία των κατασκηνωτικών εγκαταστάσεων και τη γιορτή του Αγίου Μόδεστου (18 Δεκεμβρίου), εφόσον η περιοχή κατοικείται κυρίως από κτηνοτρόφους. Το καθολικό της είναι σταυροειδές, τρίκογχο, με τρούλο αθωνίτικου τύπου, νάρθηκα θολοσκέπαστο στη δυτική πλευρά και πλακοσκεπή στέγη. Τα κελιά χρονολογούνται στα 1864. Από την άλλοτε μεγάλη μονή σώζεται μόνο το καθολικό της και στη νότια πλευρά διώροφο χτίσμα, όπου λειτουργούσε στον α΄ όροφο το αρχονταρίκι και στο β΄ το ηγουμενείο.
  • Αγίας Παρασκευής, τρίκλιτη βασιλική (1892), βρίσκεται μέσα στο χωριό, με πέτρινο ηρώο στην αυλή της (έργο του Μενέλαου Καταφυγιώτη). Είναι χτισμένη στη θέση παλιότερου ναού από τον οποίο προέρχεται το -γιο Ποτήριο (το οποίο φυλάσσεται) όπως και το Άγιο Ποτήριο του ναού του Αγίου Νικολάου (17 ή 18ου αι.) του χωριού.